Τι τραβάνε κι αυτοί οι γκολκίπερ...

«Πώπω, γουστάρω να βλέπω κασκόλ, να βλέπω σημαίες, να μπαίνουνε γκολ…» Είναι ένας στίχος από «Το ματς», ένα τα πιο γνωστά και δημοφιλή τραγούδια του Λουκιανού Κηλαϊδόνη. Και σε ποιόν ποδοσφαιρόφιλο δεν αρέσει να βλέπει πολλά γκολ. Το γκολ είναι η πεμπτουσία του ποδοσφαίρου. Όταν όλοι είναι κρεμασμένοι από μια τηλεόραση και τρώνε τα νύχια τους από την αγωνία, αυτό που όλοι περιμένουν είναι η στιγμή που η μπάλα θα καταλήξει στο πλεκτό. Τότε είναι που θα σηκωθούν όλοι σαν ελατήρια για να πανηγυρίσουν, να φωνάξουν, να βγάλουν από μέσα τους όλη εκείνη την ενέργεια που κρατούσαν φυλακισμένη και που περίμενε ένα δυνατό σουτ ή μια καλή κεφαλιά για ν’ απελευθερωθεί. Κι εγώ άλλωστε, που δεν παθιάζομαι τόσο με το ποδόσφαιρο όσο με το μπάσκετ, ακόμα θυμάμαι την κραυγή που βγήκε από τα πνευμόνια μου όταν ο Δέλλας έστελνε την εθνική μας ομάδα στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της Πορτογαλίας και τους Τσέχους στα σπίτια τους. Αυτό πραγματικά δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Όχι, το γκολ είναι μια μεγάλη απόλαυση. Είναι, όμως, απόλαυση μονάχα για εκείνον που το πετυχαίνει. Και για τους φίλους της ομάδας που σκοράρει βέβαια. Γιατί για τους αντιπάλους, και κυρίως για τον τερματοφύλακα που το δέχεται, είναι ό,τι χειρότερο. Τη συμπάθειά μου, άλλωστε, στο ποδόσφαιρο, πάντοτε την κέρδιζαν οι τερματοφύλακες.
Έβλεπα, λοιπόν, κι εγώ χτες την εθνική Ελλάδας να φιλοδωρεί με πέντε γκολ τη Μάλτα στο λασπωμένο τερέν του Ολυμπιακού Σταδίου και σκεφτόμουνα πώς να νιώθει άραγε τώρα ο άτυχος μαλτέζος τερματοφύλακας. Ίσως παίζοντας κάτω από τα δοκάρια της Μάλτας να έχει συνηθίσει ο καημένος στις μεγάλες σε έκταση ήττες, να είναι τόσες πολλές οι φορές που έχει μαζέψει τη μπάλα από τα δίχτυα του, που να έχει πια αποκτήσει ένα είδος ανοσίας στο γκολ. Να δέχεται, δηλαδή, το πέμπτο ή το έκτο τέρμα και έπειτα απλά να μαζεύει τη μπάλα με μηχανικές κινήσεις από τα δίχτυα και να συνεχίζει το παιχνίδι με τους συμπατριώτες του στη σέντρα. Και ίσως, πράγματι, να είναι κάπως έτσι. Έτυχε, όμως, μετά το τρίτο ή το τέταρτο γκολ της εθνικής μας, να προσέξω την έκφραση που είχε ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του ο μαλτέζος τερματοφύλακας, όταν έδινε την μπάλα στους συμπαίκτες του. Η προσωποποίηση της απογοήτευσης. Δεν ξέρω καν το όνομα αυτού του χριστιανού, όμως τον λυπήθηκα όταν τον έδειξαν έτσι οι κάμερες. Στα περισσότερα μάλιστα γκολ που δέχθηκε, δεν έφερε ιδιαίτερη ευθύνη. Όταν η άμυνα, άλλωστε, μπροστά του είναι διάτρητη σαν ελβετικό τυρί, τί να σου κάνει κι ο καψερός ο τερματοφύλακας. Δυστυχώς, όμως, εκείνος έχει μετά το άχαρο έργο να μπαίνει στο τέρμα για να μαζέψει τη μπάλα. Κι εκείνος είναι που θα δει την επόμενη μέρα στην εφημερίδα πως «δέχτηκε άλλα πέντε γκολ». Κι ας έχει σώσει άλλα πέντε με τις αποκρούσεις του. Είναι και άχαρη βλέπεις η δουλειά του τερματοφύλακα. Γιατί δουλεύει στις προπονήσεις το ίδιο σκληρά με τους συμπαίκτες του, κι όμως στον αγώνα παίζει ουσιαστικά ελάχιστα. Κι αν κάποιες φορές καταφέρνει να γίνει ήρωας με κάποιες επεμβάσεις, τις περισσότερες φορές είναι εκείνος το εξιλαστήριο θύμα, γιατί όταν χρειάστηκε να επέμβει δεν τα κατάφερε. Όπως καλή ώρα ο μαλτέζος τερματοφύλακας. Γι’ αυτό σας λέω. Αν και μας αρέσει να βλέπουμε βροχή τα γκολ, εγώ σκέπτομαι και τον καημένο τον τερματοφύλακα που άλλη δουλειά δε κάνει, παρά να βλέπει τη μπάλα συνεχώς στα δίχτυα του. Γι’ αυτό και από σήμερα τους συμπαθώ κάπως περισσότερο· και τους μαλτέζους και τους τερματοφύλακες...

Εύγε στην κινητοποίηση!

Αίολο είναι το μήνυμα που δόθηκε χθες από 16 χιλιάδες μπλόγκερς αλλά και εκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου που ευαισθητοποιήθηκαν με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Κινητοποίησης στη σφαίρα των μπλογκ για την προστασία του περιβάλλοντος. Φαίνεται πως χθες, ύστερα από πρωτοβουλία λιγοστών ιδιοκτητών ιστολογίων… αλλά την υιοθέτησαν πολλοί, όλοι οι «ταξιδιώτες στο σύμπαν του μπλογκ» ανέβασαν κείμενα για το πολυτιμότερο αγαθό το περιβάλλον.
Από το δικό μας μπλογκ δεν έγινε αναφορά σε αυτή την κινητοποίηση γιατί αφιερώσαμε το κείμενο σε μια ευαίσθητη κοινωνική ομάδα, τα άτομα που δεν έχουν όραση.
Πιστεύω ότι τα λόγια είναι περιττά, ειδικά για μας που ζήσαμε τόσο έντονα τις φωτιές αυτό το καλοκαίρι! Για αυτό και σας παραθέτουμε όλοι την αλήθεια …τα καμένα δέντρα από τους Θρακομακεδόνες (έως εκεί έφτασαν κάποιες σπίθες από τις φωτιές της Πάρνηθας) που στέκουν δίπλα στο δρόμο για να θυμίζουν σε όλους μας πόσο άσχημο είναι να «καίμε» το μέλλον μας!
Εύχομαι να ακολουθήσουν και άλλες τέτοιες προσπάθειες οικολογικής αφύπνισης και να μη γιορτάζουμε απλά ακόμη μια παγκόσμια ημέρα!

"Διαβάζοντας" με τα μάτια της ψυχής!

Σήμερα Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού θέλω να σας πω για την πρώτη λέσχη ανάγνωσης για τυφλούς αλλά και για ανθρώπους με προβλήματα όρασης που δημιουργήθηκε στην πόλη. Άνθρωποι διάφορων ηλικιών με πιστό «σύντροφο», το λευκό μπαστούνι τους, "διασχίσουν το ποτάμι του χρόνου" με τη φωνή του διαβάζοντας διηγήματα για τους ανθρώπους που στερούνται την όρασή τους.
Η ανάγνωση θυμίζει θεατρική παράσταση, μπορεί να μη διευκολύνουν οι εικόνες αλλά και ο ομιλητής να μην υπάρχει οπτικά για τους περισσότερους από το κοινό αφού οι εικόνες αντικαθιστούνται από τις λέξεις. Με την εκφραστική φωνή του χρωματίζει το κείμενο αποδίδοντας τους διάλογους χωρίς οι παριστάμενοι να νιώθουν άσχημα που δεν γυρίζουν την σελίδα του βιβλίου.
Η λογοτεχνία θέλει να εξάψει την φαντασία βλέποντων και μη …η όραση είναι άχρηστη σε αυτή την περίπτωση γιατί το ταξίδι γίνεται με το μυαλό. Όσοι δεν έχουν την όραση τους αλλά και όσοι ευνοούνται από τη φύση, μοιράζονται αυτήν την εμπειρία με τον ηθοποιό να είναι ο οδηγός της βάρκας και την αισθαντική του χροιά να «ερεθίζει» μνήμες .
Η σύλληψη της εικόνας είναι προσωπική υπόθεση, δεν γεννάμε την εικόνα όλοι με τον ίδιο τρόπο αλλά ανεξαρτήτως αν βλέπουμε, αν δεχόμαστε κάποια οπτικά ερεθίσματα ή έχουμε χάσει την όρασή μας από παιδιά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη φαντασία.
Ακόμα και αν κάποιος δεν έχει δει ποτέ του μια ηλιαχτίδα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, έχει την συγκρότηση της λίγο διαφορετικά γιατί η εικόνα ολοκληρώνεται χάρη στις άλλες αισθήσεις. Οι άνθρωποι με πρόβλημα στην όραση προτιμούν το διάβασμα, να έχουμε την ζεστασιά του συνανθρώπου εν συγκρίσει με τις κασέτες και τα cd.
Πρέπει όλοι να σκεφτούμε ότι αν εμείς οι βλέποντες νιώθουμε μια φορά μοναξιά, τότε οι άνθρωποι με προβλήματα νιώθουν πενταπλάσια.

Η ημέρα των ζώων πέρασε τα βάσανά τους παραμένουν!

Την προηγούμενη Πέμπτη ήταν η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων και πολλά ελέχθησαν, γράφτηκαν …τρις μέρες μετά ακόμα έχω αυτή την πικρή γεύση για τη τύχη όλων αυτών των ζώων που υποφέρουν εξαιτίας της ανθρώπινης αλαζονείας! Τρις μέρες μετά την ημέρα δήθεν αφύπνισης για τα δικαιώματα τους και τι άλλαξε;
Διαβάσαμε πολλά για τα βάσανα τους μέχρι ότι γίνονται λουκάνικα , εκτός από τα πειράματα …Δυστυχώς ή ευτυχώς για μας δεν μιλούν για να μας βρίσουν για αυτά που τραβάνε!

Μερικοί όμως δεν έχουν διαπιστώσει ότι αυτά τα άμοιρα όντα έχουν δικαιώματα και δεν πρέπει να τα θυμόμαστε μια φορά το χρόνο αλλά κάθε μέρα που …τα βλέπουμε αδέσποτα να κινδυνεύουν από τις ρόδες απρόσεκτων οδηγών,…που τα βλέπουμε να γίνονται γούνες ή γιακάδες για τις ψωνάρες κυρίες που θέλουν να επιδεικνύουν την ευμάρεια και να ικανοποιούν το «εγώ» τους…που αφήνουμε να γίνονται τροφή για άλλα ζώα (ακούγεται ότι γίνονται τροφή τα αδέσποτα για τα ζώα σε τσίρκο!!!) … όταν χρησιμοποιούμε καλλυντικά που έχουν γίνει μετά από πειράματα σε ζώα ή έχουν κολλαγόνο ζώου!Νομίζω ότι μετά από όλα αυτά, θα έπρεπε να θεσπίσουμε και μια Παγκόσμια Ημέρα Ανθρώπου, αν υπάρχει ακόμα κανένας με «α» κεφαλαίο!

Μεγάλες... "αλήθειες"!!!

Για ακόμα μια φορά ο ΘΕΟΣ ...ο ΑΡΚΑΣ ζωγράφισε!

Είπε τις μεγαλύτερες αλήθειες με πολύ χιούμορ, χάρισμα για το οποίο μας έχει πείσει οτι διαθέτει και κατά το παρελθόν.

Όσοι γνωρίζουν ή έχουν ακούσει για την "γραμμή" των εφημερίδων θα το βρουν πολύ έξυπνο. Όσοι πάλι δεν έχουν ιδέα θα καταλάβουν τι πάει να πει υποκειμενική αλήθεια ή καλύτερα πώς η αλήθεια πολλές φορές αλλοιώνεται (ή διαστρεβλώνεται) γιατί καθένας την βλέπει από άλλη οπτική γωνία! Γεγονός που δεν αθωώνει ΚΑΝΕΝΑΝ!

Αυτό το παιχνίδι της "τυφλόμυγας" μπορεί κανείς να το κατανοήσει καλύτερα αν παρακολουθήσει τους τίτλους των εφημερίδων ή ακόμα το πώς μεταφέρονται οι ειδήσεις σε διαφορετικές εφημερίδες, περιοδικά ή ακόμα και πρακτορεία ειδήσεων... που καλύπτουν διαφορετικούς ιδεολογικούς χώρους . θα μου πεις, ωχ τι ψάχνεις ρε αδερφέ; Θα τα βάλεις με το «σύστημα»; Ξέρω ότι δε μπορώ, αλλά αυτός ο «ωχαδερφισμός» μας έχει φάει και όπως λέει και ο γκρινιάρης, το αγαπημένο μου στρουμφάκι (έριξα το επίπεδο το ξέρω!) "μου τι δίνει... ο «ωχαδερφισμός»" !!!

"Ψοφήσατε τους βολευτές";

Κυρίακή 16 Σεπτεμβρίου 2007, μια μέρα που θα μείνει στην σύγχρονη ιστορία...;!
Σήμερα πήγα πρωί πρωί να "ψοφίσω τους βολευτές"! Αρχικά σκεφτόμουν να ρίξω στη κάλπη το φάκελο γεμάτο στάχτη αλλά δεν ήθελα το άκυρο να πάει υπέρ του πρώτου!

Πάντως την ψήφο διαμαρτυρίας την έριξα και μάλιστα με την ψυχή μου! Βλέποντας τα αποτελέσματα διαπιστώνω οτι και άλλοι ψήφισαν με το ίδιο σκεπτικό και νιώθω ανακούφιση γιατί οι Έλληνες δεν κοιμούνται! Στις πολιτικές αναλύσεις δεν διαπρέπω αλλά αντί αυτού θα σας παραθέσω κάτι στιχάκια που έγραψα πριν μια εβδομάδα λίγα λεπτά με τά τη λήξη του debate για αυτό και ο τίτλος:

DEBATE 2007

Ξυπνάω πρωί για να δουλέψω

μπαίνω στο λεωφορείο και πως να αντέξω!

Τα μάτια μου σαν νυχτερίδες,

ανοίγουν πια μόνο τις νύχτες.

Το κινητό συνεχώς χτυπάει,

το κεφάλι μου λες και σπάει

Με πιάνει μια ζαλάδα,

μουρλοκομείο κάναν την Ελλάδα!

Ένα εφιάλτη ζω δεν είναι παραμύθια,
σκοτώσαν πια την πάσα αλήθεια

και 'γω ζω με την "Χιονάτη"

πόσα να αντέξει αυτή η πλάτη;

Βάλαν φωτιά, τα κάψαν όλα,
ρίξαν στη ζωή μας όλη την φόλα!

Βάλαν φωτιά, μα τα όνειρά μας,

είναι ανεξίτηλα, ποτίζουν με δάκρια τα χώματά μας!

Αχ δεν μπορώ άλλο, βρε αδερφέ!
Θα κλειδωθώ στον καμπινέ!

Και δεν θα βγω, μα την αλήθεια

αν δεν αλλάξουν αυτά τα ΓΙΔΙΑ!

Γέμισε ο τόπος με χαρτιά γεμάτα "θα"!

Προεκλογικός πυρετός καθώς ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την αναμέτρηση της Κυριακής και όπως ήταν αναμενόμενο τα κόμματα μας «βομβάρδισαν» στην κυριολεξία με υποσχέσεις και ενημερωτικά φυλλάδια!

Έχει γεμίσει ο τόπος με χαρτιά γεμάτα «θα»!
Από τα γραμματοκιβώτια μας μέχρι τα πεζοδρόμια!

Για να μη σχολιάσω ότι σταμάτησε το τύπωμα των σχολικών βιβλίων γιατί προτεραιότητα δόθηκε στα εν λόγω φυλλάδια!
Μήπως κάποιος πρέπει να σκεφτεί ότι δεν είναι καιρός για σπατάλες χαρτιού μετά την τελευταία καταστροφή των δασών της Πελοποννήσου! Αρκετά κάποιοι σπατάλησαν την ανοχή μας μη ξοδεύουν το χαρτί για τα φληναφήματά τους που δεν πρόκειται ποτέ να πραγματοποιήσουν!

Ο Θαυμαστός Κόσμος των Ζώων!!!!!

Μα δεν είναι όλα γλύκες???Αντί λοιπόν να κάνουμε ένα ταξίδι σε κάποιο εξωτικό μέρος ας χαλαρώσουμε με ένα ολιγόλεπτο ταξίδι στον Θαυμαστό Κόσμο των...Ζώων!!!
Απολαύστε το!!

Σερφάροντας στο Διαδίκτυο ανακάλυψα πολλά χιουμοριστικά και επίκαιρα σχόλια για την επικαιρότητα...

για τις εκλογές και την πύρινη λαίλαπα στην Πελοπόννησο!

Στην πλειοψηφία τους πολύ πετυχημένα αλλά η πιο εντυπωσιακή αφίσσα ήταν αυτή και για αυτό θέλω να την μοιραστώ μαζί σας!

Νομίζω οτι κάθε ευαισθητοποιημένος άνθρωπος θα ανατρίχιαζε στην θέα αυτής της εικόνας, αναλογιζόμενος οτι για αυτά τα δάση πριν να μας βρει το κακό νιώθαμε περίφανοι και μάλιστα τα διαφημίζαμε για να προσελκύσουμε τουρίστες!

EXPLORE YOUR SENSES

ή

σε αυτή την περίπτωση

EXPLORE YOUR IMAGINATION

μπας και δεις δάσος!

Και με τα δάχτυλα πληρώνεις στην Γερμανία

Αν επισκεφτείτε την Γερμανία μην εκπλαγείτε αν σας ζητήσουν το δάκτυλο σας στο ταμείο! Οι δακτυλικές πληρωμές είναι της μόδας σε Μόναχο και Βερολίνο... ένα σύστημα που σαρώνει τα δακτυλικά αποτυπώματα του πελάτη και αφαιρεί το οφειλόμενο ποσό από τον τραπεζικό του λογαριασμό. Το πρωτοποριακό αυτό σύστημα εφαρμόζεται σε δεκάδες σούπερ-μάρκετ, καντίνες και μπαρ. Ήδη οι Γερμανοί που πληρώνουν με τα δάχτυλο είναι αρκετοί ενώ ο νέος τρόπος πληρωμών αποδεικνύεται ιδιαίτερα δημοφιλής σε ανθρώπους μεγάλης ηλικίας. Καθώς οι περισσότεροι πριν ξεχνούσαν αλλά τώρα δεν χρειάζεται να θυμούνται το PIN για να πληρώσουν με τραπεζικές κάρτες, ή... να ψάχνουν τα γυαλιά ή τα μετρητά τους!Γι αυτό αν βρεθείτε εκεί να προσέχετε που ακουμπάτε!

Απόδραση λίγο πριν φύγει το Καλοκαίρι!

Λίγο πριν μπει ο Χειμώνας και επίσημα πήρα τα μπογαλάκια μου και εξέδραμα στην Σύρο! Πρόκειται για ένα νησί στολίδι των Κυκλάδων, χωρίς όμως το συνηθισμένο Αιγαιοπελαγήτικο τοπίο! Έχει το δικό της στυλ, είναι μια αριστοκράτισα!

Για την ακρίβεια βρέθηκα στην Σύρα για ένα γαμο αλλά είχα την ευκαιρία να θαυμάσω για μια ακόμη φορά την μοναδική ομορφιά της...ζώντας όμως αυτή τη φορά πιο κοντά στους ντόπιους και οχι σαν επισκέπτης όπως έκανα μια πενταετία πριν!Και πραγματικά είναι μοναδική εμπειρία να μοιράζεσαι τις παραδόσεις και τις συνήθειες του τόπου που επισκέπτεσαι...και πρέπει να σας πω οτι είχα την ευκαιρία να δω και καθολικό γάμο, να ακούσω και να διαπιστώσω τα κοινά αλλά και τις μικρές διαφορές με τον ορθόδοξο...παντώς η συγκίνηση από νεονύμφους και γονείς ήταν και στις δυο τελετές ενώ οι ιερείς αμφότεροι μίλησαν για την αγάπη!

Πέρα του γάμου, οι άνθρωποι είναι πραγματικά φιλόξενοι, γνήσιοι νησιώτες! Από τα εστιατόρια, τα ξενοδοχεία μέχρι τις οδηγίες στο δρόμο! Ίσως και επειδή το νησί αρχίζει να ζει σε πιο νωχελικούς τουριστικούς ρυθμόύς καθώς μπήκε ο Σεπτέμβρης αν και οι ανθρωποι που με φιλοξενούσαν με διαβεβαίωσαν οτι το συγκεκριμένο νησί έχει κάθε Σαββατοκύριακο του χρόνου κόσμο πέρα από τους αρκετούς μόνιμους κατοίκους !

Και από παραλίες; Από που να ξεκινήσω; Από Αγκαθοπές, Κίνι, Βάρη... είναι όλες σχετικά κοντά και μπορείς να γυρίσεις χωρίς αμάξι αλλά με το ΚΤΕΛ! Αν πάλι ο Χειμώνας που απειλεί οτι θα έρθει δεν σας πτοεί η νυχτερινή ζωή στην Ερμούπολη και η ρομαζτάδα στην Άνω Σύρο θα σας αποζημιώσει! Και μη ξεχάσετε να δοκιμάσετε τα περίφημα συριανά λουκούμια!

Γειά σου Μάνα Σαλονίκη!!!

Μια όμορφη μέρα καθώς σηκώθηκα από το κρεβάτι μου, ξύπνησε μέσα μου η ιδέα για μια ολοήμερη εκδρομούλα στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας- την πανέμορφη Θεσσαλονίκη! Ξεκίνησα λοιπόν και έφτασα στο κέντρο ενώ προηγουμένως πέρασα από το Φιλίππιον και θαύμασα την πόλη από ψηλά!
Έφτασα λοιπόν στο κέντρο περνώντας μπροστά από τις καμάρες, ένα από το ιστορικό σύμβολο της πόλης και έπειτα από το άγαλμα του Βενιζέλου.

Καθώς περπατούσα έριχνα και μερικές ματιές στις βιτρίνες των μαγαζιών ( ε κοπέλα είμαι τι να κάνω!!) και παρεμπιπτόντως σε γενικές γραμμές η αγορά της Θεσσαλονίκης είναι φτηνή και ποιοτική! Επειδή όμως με έπιασε και μια πείνα πέρασα από ένα κλασικό Μακεδονίτικο γυράδικο της πόλης όπου φτιάχνουν γύρο να τον τρως για 5 μέρες! Γευστικότατος, μεγάλος και όχι μόνο σε λαδόπιτα αλλά και σε ψωμάκι και όταν λέω σουβλάκι σε ψωμάκι με καταλαβαίνουν!!!!
Όμως φαγητό χωρίς γλυκό μετά δε λέει και έτσι επισκέφτηκα και ένα μπουγατσατζίδικο όπου έφαγα γευστικότατη μακεδονική μπουγάτσα!! Είναι τόσα πολλά τα φαγητά και τα γλυκά στην βόρειο Ελλάδα που δεν ξέρεις τι να πρωτοδοκιμάσεις!
Στο δρόμο μου από την Βενιζέλου για την πλατεία Αριστοτέλους και το λιμάνι, οι μακεδονίτικη διάλεκτος ακουγόταν σαν γλυκιά μελωδία μέσα στα αυτιά μου! «τι με λες ρε παιδάκι μου εγώ δε σε είπα κάτι τέτοιο άιντε!!» Πατρίδα!!- σκέφτηκα! Όμως τα ωραία δεν τελείωσαν εκεί!!

Μια ευχάριστη έκπληξη με περίμενε καθώς κατηφόριζα προς το λιμάνι! Ξαφνικά βλέπω περίπου 10 φιλάθλους του ΠΑΟΚ να φωνάζουν συνθήματα της ομάδας τύπου… «ΠΑΟΚ ΟΛΕ ΟΛΕ ΟΛΕ ΟΛΕΟ ΠΑΟΚ ΟΛΕ ΟΛΕ ΟΛΕ!!» και το καλύτερο- ήταν όλοι φίλοι μου!! Σταμάτησα για περίπου 10λεπτά για να μιλήσω μαζί τους και έπειτα κατηφόρισα για μια βόλτα στο λιμάνι!
Φτάνοντας στο λιμάνι του Θερμαϊκού, γυρίζω το κεφάλι μου και αντικρίζω το σύμβολο της Μακεδονίας- τον λευκό πύργο!!! Κάθε φορά που το βλέπω με πιάνει συγκίνηση μιας και ζω 600 χιλιόμετρα μακριά!
Το λιμάνι γεμάτο καφετέριες και restaurant γεμάτο νέο κόσμο να απολαμβάνουν τον καφέ τους!!!
Μετά από λίγη ώρα έπεσε ο ήλιος και η πόλη έδειξε την ρομαντική πλευρά της! Ένα σας λέω, πάρτε το amore σας και πάτε μια βόλτα στο λιμάνι!! Ό,τι πιο ρομαντικό υπάρχει κάτω από το φως του φεγγαριού!!!
Όμως αρκετά οι ρομαντισμοί!! Ας περάσουμε καλά λοιπόν στην πρωτεύουσα της.. διασκέδασης! Μπουζούκια, club, ρεμπετάδικα και ό,τι άλλο τραβάει η ψυχή σου μπορεί να βρει κανείς!! Μα πάνω απ όλα η καλή παρέα μιας και οι Μακεδόνες ξέρουν να διασκεδάζουν με την ψυχή τους!!! «Γλέντι μέχρι πρωίας» είναι το σύνθημα!!
Εάν λοιπόν σας έλκυσε το ενδιαφέρον δεν έχετε παρά να πάτε ένα ταξιδάκι στην πανέμορφη πόλη της Θεσσαλονίκης!!!! Ακόμη και μια βραδιά αξίζει!! Πιστέψτε με…:)

Αλκοτέστ και στους ταξιδιώτες του διαστήματος!

Το διάβασα και αυτό! Πρόκειται για άλλου είδους ταξιδιώτες…τους αστροναύτες. Η NASA σχεδιάζει ένα πρόγραμμα για την διενέργεια αλκοτέστ στους αστροναύτες της. Προσωπικά προσπαθώ να φανταστώ τους αστροναύτες να φυσούν στο μηχάνημα (ρουφιάνο) που μετρά την ποσότητα του αλκοόλ αλλά και να περπατούν με τις βαριές στολές τους πάνω σε ευθεία γραμμή του οδοστρώματος! Σημειωτέον η NASA, σύμφωνα με όσα λένε ξένα πρακτορεία ειδήσεων, θα προχωρήσει στο νέο πρόγραμμα παρά το γεγονός ότι δεν εντόπισε μεθυσμένα μέλη πληρώματος σε παλαιότερες εκτοξεύσεις.
Η είδηση αναφέρει ότι έκθεση της αρμόδιας επιτροπής της NASA αναγνωρίζει πάντως ότι στους χώρους των αστροναυτών στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ υπήρχε διαθέσιμο αλκοόλ, ενώ αστροναύτες που δεν επρόκειτο να πετάξουν έβγαιναν και αγόραζαν κρασί και μπύρα για τους συναδέλφους τους που επρόκειτο να εκτοξευτούν. Όσο για τον εμπνευστή αυτού του εγχειρήματος...είναι ο συντάκτης της έκθεσης, ο πρώην αστροναύτης, σημερινός επικεφαλής θεμάτων ασφάλειας της NASA, Μπράιαν Ο' Κόνορ, ο οποίος πρότεινε να καθιερωθεί αλκοτέστ για τα πληρώματα και για άλλα μέλη του προσωπικού.

ΠΡΟΣΟΧΗ!

«SOS»! Σύμφωνα με βρετανικό δίκτυο εκατοντάδες ιστολόγια έχουν μολυνθεί με παραπλανητικούς συνδέσμους για το κατέβασμα κακόβουλου λογισμικού. Όπως αναφέρεται στην είδηση, οι χάκερ που βρίσκονται πίσω από την επίθεση μπορούν έτσι να υποκλέψουν προσωπικά δεδομένα ή να χρησιμοποιήσουν τα ζόμπι για να εξαπολύσουν επιθέσεις κατά δικτυακών τόπων.
Ωστόσο άγνωστο παραμένει πώς οι παραπλανητικοί σύνδεσμοι δημοσιεύτηκαν στα ιστολόγια. Πιθανότατα να δημοσιεύτηκαν από τους χάκερ, που αξιοποίησαν κάποιο κενό ασφάλειας στο λογισμικό του blogger μέσω του οποίου ενημερώνονται τα ιστολόγια. Ένα άλλο ενδεχόμενο είναι να δημιουργήθηκαν επί τούτου εκατοντάδες «ψεύτικα» ιστολόγια.
Οι χάκερ που κρύβονται πίσω από την επίθεση ίσως και να ευθύνονται για τις επιθέσεις από τον περασμένο Ιανουάριο, στις οποίες μολύνθηκαν έως και ένα εκατομμύριο υπολογιστές.
Πολλές από τις καταχωρίσεις αναφέρονται σε θέματα της επικαιρότητας.
Οι εν λόγω σύνδεσμοι εμφανίζονται και σε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Μερικοί από τους τίτλους που πρέπει να θεωρηθούν ύποπτοι, όπως δημοσιεύονται:
are you kidding me? lol
Dude dont send that stuff to my home email...
Dude your gonna get caught, lol
HAHAHAHAHAHA, man your insane!
I cant belive you did this
LMAO, your crazy man
LOL, dude what are you doing
man, who filmed this thing?
oh man your nutz
OMG, what are you thinking

Όλοι κατά της "λαίλαπας" αδιαφορίας!

Με τη σιωπή τους απάντησαν χτες στην Πλατεία Συντάγματος οι πολίτες σε όσους ευθύνονται για την «λαίλαπα» αδιαφορίας που κατέκαψε ανθρώπους και δάση.

Συγκίνηση νιώσαμε όλοι εμείς που είχαμε την αίσθηση ότι δεν είμαστε οι μόνοι που αγανακτήσαμε για αυτόν τον όλεθρο, δεν είμαστε η μειοψηφία που παρατηρεί απλά την δυστυχία του συνανθρώπου μας!

Και δεν ήμασταν λίγοι αλλά χιλιάδες άνθρωποι που βρεθήκαμε στο κέντρο της τσιμεντούπολης , που μάθαμε να ζούμε χωρίς πράσινο και οξυγόνο!

Όλοι ντυμένοι στα μαύρα, άλλοι με πανό και με ευρηματικά συνθήματα, άλλοι με μαύρες σημαίες, κάποιοι με γλαστράκια στα χέρια, μικροί και μεγάλοι, γονείς και μωρά-παιδιά, ηλικιωμένοι και άτομα με κινητικά προβλήματα ήμασταν εκεί για να δείξουν την θλίψη και την οργή μας!
Μια κυρία γύρω στα 60, στεκόταν δίπλα μου, χαζεύοντας το πλήθος ενώ παρέες μαυροφορεμένων νέων κάθονταν στα σκαλάκια της πλατείας. Την ρώτησε γιατί ήρθε και μου απάντησε πως δεν μπορούσε να λείψει, νιώθει και αυτή όπως και τα νιάτα γύρω της. Την ειδοποίησε η κόρη της, πήρε το μετρό και έφθασε! Οι περισσότεροι ενημερωθήκαμε για την βουβή διαμαρτυρία από γραπτά μηνύματα αλλά και τα blog!

Δυστυχώς δεν έλειψαν και οι εντάσεις. Τα μπουκάλια με νερό που πετάχτηκαν προς τους αστυνομικούς και οι οποίοι απάντησαν με κροτίδες. Αποτέλεσμα να αλλοιωθεί ο ειρηνικός χαρακτήρας της διαμαρτυρίας. Και κάποιοι άλλοι φρόντισαν να καπηλευτούν την καλή πρόθεση όλων μας για ειρηνική αντίδραση σηκώνοντας πανό ως παράταξη. Ο κόσμος αντέδρασε και απαίτησε να κατέβουν τα πανό!

Πάντως συνθήματα δεν έλειψαν κυρίως για την μαυρίλα που μας πλάκωσε, την έλλειψη ευαισθησίας των πολιτικών και την ντροπή που θα έπρεπε να νιώσουν οι χοντρόπετσοι ιθύνοντες. Το μήνυμα που κυριάρχησε ήταν «να καεί, να καεί το μπ… η βουλή» ενώ τα χέρια ορισμένων τεντώθηκαν και τα δάχτυλα άνοιξαν ,κοινώς φασκέλωσαν, προς το κτίριο της βουλής όταν κάποιοι εξήλθαν από αυτό! Ελπίζω να είναι ίδια η στάση όλων αυτών όταν θα φθάσουν πάνω από την κάλπη. Καλύτερα ακόμα να ρίξουν μέσα σε αυτή την στάχτη από τα καμένα σπίτια και δάση!
Τουλάχιστον μετά την χθεσινή διαμαρτυρία κάποιοι θα πήραν το μήνυμα ότι δεν μπορούν να καίνε τον πλούτο της χώρας μας και εμείς δεν αντιδρούμε, δεν αφήνουμε την βολή του σπιτιού μας για να βγούμε στο δρόμο και να εναντιωθούμε στο έγκλημα που σημειώνεται εναντίον όλων μας. Και εμείς δεν είμαστε μόνοι, είμαστε συνατιξιδιώτες στην προσπάθεια να προστατεύσουμε το περιβάλλον αλλά και το μέλλον της επόμενης γενιάς.

Ζάκυνθος:αναμνήσεις από τον παράδεισο!

Ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα! Αυτό μόνο χαρακτηρίζει την επιστροφή των περισσότερων από τις καλοκαιρινές διακοπές. Δεν είναι παρά μόνο δυο μέρες από την δική μου επιστροφή από την Ζάκυνθο, το «Φιόρε του Λεβάντε» που λένε και οι ντόπιοι…και δεν μπορώ να συνέλθω, να προσαρμοστώ στην Αθήνα. Συν τις άλλοις οι μαύρες ειδήσεις από τα μέτωπα της φωτιάς, οι φωνές απόγνωσης τόσων ανθρώπων που καίγονται μου πλακώνουν την καρδιά. Μέσα σε όλα αυτά οι λίγες μέρες διακοπών στη Ζάκυνθο μοιάζουν με όαση …οι τεράστιες παραλίες, τα γαλαζοπράσινα νερά, οι κρυμμένες σπηλιές, το μοναδικό ναυάγιο είναι ο θησαυρός των καλοκαιρινών αναμνήσεων μου.

Κοιτάω τις φωτογραφίες … γυρνάω πίσω στην παραλία του Γέρακα, στην παραλία ωοτοκίας της χελώνας καρέτα- καρέτα, η οποία ομολογουμένως ξέρει να διαλέγει αμμουδιά για να εναποθέσει τα αυγά της. Σε αυτή την ξεχωριστή παραλία από πλευράς γεωλογίας αλλά και ζεστών νερών, έχεις την ευκαιρία να καθίσεις μόνο δυο ώρες για να μη ενοχλήσεις τα έρημα τα αυγά της χελώνας που θα εκκολαφθούν το πολύ μέχρι τον Οκτώβριο.
Πραγματική «χελωνομανία» σε αυτό το νησί…από χελώνες και χελωνάκια σε μπρελόκ, κουκλάκια, τσαντάκια, κολιέ, φουσκωτά στρώματα και σε ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε διατίθενται προς πώληση! Η χελώνα έχει γίνει σύμβολο του νησιού αλλά και εμπορεύσιμο είδος όπως καταλαβαίνεται.
Εντυπωσιακή και η προσπάθεια προστασίας της χελώνας και σε άλλες περιοχής όπως είναι η παραλία του Καλαμακίου που είναι εξίσου όμορφη .
Δεν έχω όμως την ίδια εντύπωση για τον Λαγανά και αυτό θα σας το εξηγήσω …κατεβήκαμε με την παρέα μου από το αυτοκίνητο για να δούμε την παραλία και μας την «έπεσαν» τέσσερα άτομα, ο ένας για να μας προσφέρει πάρκινγκ, ο άλλος για να μας βάλλει στο εστιατόριο του, ένας ακόμα για να μας νοικιάσει ξαπλώστρες και ο τέταρτος …δεν θυμάμαι γιατί!
Σημειωτέον, τα περισσότερα θέρετρα(Τσιλιβί, Αργάσι, Λαγανάςκ.λ.π.) θυμίζουν αγγλική αποικία, καθώς είναι γεμάτα από pub και μπυραρίες που παίζουν από το πρωί ως το βράδυ σε γιγαντοοθόνες με αγγλικό ποδόσφαιρο!

Βέβαια όλα αυτά είναι ψεγάδια απέναντι στη φυσική ομορφιά του νησιού! Η Ζάκυνθος είναι παράδεισος για όσους αγαπούν την θάλασσα, τις παραλίες, τα καραβάκια…και φυσικά για τους λάτρεις των θαλάσσιων σπορ. Απ’ όλα αυτά εγώ προτιμώ τις βουτιές στα γαλάζια νερά του ναυαγίου, τα μοναδικά χρώματα του τοπίου, τα λευκά βοτσαλάκια …αναμνήσεις που θα συνοδεύσουν τον Χειμώνα για να αντέξω το ασπρόμαυρο αυτής της πόλης!

Καλώς ήλθατε!

Ταξίδι είναι η ζωή, καραβάνι που πηγαίνει … λέει το σύγχρονο άσμα! Όλοι είμαστε ταξιδιώτες της ζωής αλλά μέσα στους φρενήρεις ρυθμούς που ζούμε δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει. Με τα ταξιδιωτικά ημερολόγια δεν θέλω να σας μιλήσω για την ματαιότητα τούτου του κόσμου, αλλά για την ανάγκη που έχουμε όλοι μας από ένα διάλειμμα-διέξοδο από την αγχωτική ρουτίνα, την εργασιομανία, το πένθος των ημερών και τις άσχημες ειδήσεις που φθάνουν συνεχώς στα αυτιά μας.
Μέσω της «blogoσφαιρας» θα μοιραστούμε ταξίδια διαφυγής από την καθημερινότητα με αποδράσεις στην Ελλάδα, αλλά και εκτός συνόρων και φυσικά ειδήσεις για τους απανταχού ταξιδιώτες. Το ιστολόγιο αυτό θα γίνει «όχημα» για όσους θέλουν να ταξιδέψουν έστω και νοερά .