Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2007

Εύγε στην κινητοποίηση!

Αίολο είναι το μήνυμα που δόθηκε χθες από 16 χιλιάδες μπλόγκερς αλλά και εκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου που ευαισθητοποιήθηκαν με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Κινητοποίησης στη σφαίρα των μπλογκ για την προστασία του περιβάλλοντος. Φαίνεται πως χθες, ύστερα από πρωτοβουλία λιγοστών ιδιοκτητών ιστολογίων… αλλά την υιοθέτησαν πολλοί, όλοι οι «ταξιδιώτες στο σύμπαν του μπλογκ» ανέβασαν κείμενα για το πολυτιμότερο αγαθό το περιβάλλον.
Από το δικό μας μπλογκ δεν έγινε αναφορά σε αυτή την κινητοποίηση γιατί αφιερώσαμε το κείμενο σε μια ευαίσθητη κοινωνική ομάδα, τα άτομα που δεν έχουν όραση.
Πιστεύω ότι τα λόγια είναι περιττά, ειδικά για μας που ζήσαμε τόσο έντονα τις φωτιές αυτό το καλοκαίρι! Για αυτό και σας παραθέτουμε όλοι την αλήθεια …τα καμένα δέντρα από τους Θρακομακεδόνες (έως εκεί έφτασαν κάποιες σπίθες από τις φωτιές της Πάρνηθας) που στέκουν δίπλα στο δρόμο για να θυμίζουν σε όλους μας πόσο άσχημο είναι να «καίμε» το μέλλον μας!
Εύχομαι να ακολουθήσουν και άλλες τέτοιες προσπάθειες οικολογικής αφύπνισης και να μη γιορτάζουμε απλά ακόμη μια παγκόσμια ημέρα!

Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2007

"Διαβάζοντας" με τα μάτια της ψυχής!




Σήμερα Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού θέλω να σας πω για την πρώτη λέσχη ανάγνωσης για τυφλούς αλλά και για ανθρώπους με προβλήματα όρασης που δημιουργήθηκε στην πόλη. Άνθρωποι διάφορων ηλικιών με πιστό «σύντροφο», το λευκό μπαστούνι τους, "διασχίσουν το ποτάμι του χρόνου" με τη φωνή του διαβάζοντας διηγήματα για τους ανθρώπους που στερούνται την όρασή τους.
Η ανάγνωση θυμίζει θεατρική παράσταση, μπορεί να μη διευκολύνουν οι εικόνες αλλά και ο ομιλητής να μην υπάρχει οπτικά για τους περισσότερους από το κοινό αφού οι εικόνες αντικαθιστούνται από τις λέξεις. Με την εκφραστική φωνή του χρωματίζει το κείμενο αποδίδοντας τους διάλογους χωρίς οι παριστάμενοι να νιώθουν άσχημα που δεν γυρίζουν την σελίδα του βιβλίου.
Η λογοτεχνία θέλει να εξάψει την φαντασία βλέποντων και μη …η όραση είναι άχρηστη σε αυτή την περίπτωση γιατί το ταξίδι γίνεται με το μυαλό. Όσοι δεν έχουν την όραση τους αλλά και όσοι ευνοούνται από τη φύση, μοιράζονται αυτήν την εμπειρία με τον ηθοποιό να είναι ο οδηγός της βάρκας και την αισθαντική του χροιά να «ερεθίζει» μνήμες .
Η σύλληψη της εικόνας είναι προσωπική υπόθεση, δεν γεννάμε την εικόνα όλοι με τον ίδιο τρόπο αλλά ανεξαρτήτως αν βλέπουμε, αν δεχόμαστε κάποια οπτικά ερεθίσματα ή έχουμε χάσει την όρασή μας από παιδιά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη φαντασία.
Ακόμα και αν κάποιος δεν έχει δει ποτέ του μια ηλιαχτίδα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, έχει την συγκρότηση της λίγο διαφορετικά γιατί η εικόνα ολοκληρώνεται χάρη στις άλλες αισθήσεις. Οι άνθρωποι με πρόβλημα στην όραση προτιμούν το διάβασμα, να έχουμε την ζεστασιά του συνανθρώπου εν συγκρίσει με τις κασέτες και τα cd.
Πρέπει όλοι να σκεφτούμε ότι αν εμείς οι βλέποντες νιώθουμε μια φορά μοναξιά, τότε οι άνθρωποι με προβλήματα νιώθουν πενταπλάσια.

Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2007

Η ημέρα των ζώων πέρασε τα βάσανά τους παραμένουν!

Την προηγούμενη Πέμπτη ήταν η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων και πολλά ελέχθησαν, γράφτηκαν …τρις μέρες μετά ακόμα έχω αυτή την πικρή γεύση για τη τύχη όλων αυτών των ζώων που υποφέρουν εξαιτίας της ανθρώπινης αλαζονείας! Τρις μέρες μετά την ημέρα δήθεν αφύπνισης για τα δικαιώματα τους και τι άλλαξε;
Διαβάσαμε πολλά για τα βάσανα τους μέχρι ότι γίνονται λουκάνικα , εκτός από τα πειράματα …Δυστυχώς ή ευτυχώς για μας δεν μιλούν για να μας βρίσουν για αυτά που τραβάνε!
Μερικοί όμως δεν έχουν διαπιστώσει ότι αυτά τα άμοιρα όντα έχουν δικαιώματα και δεν πρέπει να τα θυμόμαστε μια φορά το χρόνο αλλά κάθε μέρα που …τα βλέπουμε αδέσποτα να κινδυνεύουν από τις ρόδες απρόσεκτων οδηγών,…που τα βλέπουμε να γίνονται γούνες ή γιακάδες για τις ψωνάρες κυρίες που θέλουν να επιδεικνύουν την ευμάρεια και να ικανοποιούν το «εγώ» τους…που αφήνουμε να γίνονται τροφή για άλλα ζώα (ακούγεται ότι γίνονται τροφή τα αδέσποτα για τα ζώα σε τσίρκο!!!) … όταν χρησιμοποιούμε καλλυντικά που έχουν γίνει μετά από πειράματα σε ζώα ή έχουν κολλαγόνο ζώου!Νομίζω ότι μετά από όλα αυτά, θα έπρεπε να θεσπίσουμε και μια Παγκόσμια Ημέρα Ανθρώπου, αν υπάρχει ακόμα κανένας με «α» κεφαλαίο!