Ζάκυνθος:αναμνήσεις από τον παράδεισο!

Ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα! Αυτό μόνο χαρακτηρίζει την επιστροφή των περισσότερων από τις καλοκαιρινές διακοπές. Δεν είναι παρά μόνο δυο μέρες από την δική μου επιστροφή από την Ζάκυνθο, το «Φιόρε του Λεβάντε» που λένε και οι ντόπιοι…και δεν μπορώ να συνέλθω, να προσαρμοστώ στην Αθήνα. Συν τις άλλοις οι μαύρες ειδήσεις από τα μέτωπα της φωτιάς, οι φωνές απόγνωσης τόσων ανθρώπων που καίγονται μου πλακώνουν την καρδιά. Μέσα σε όλα αυτά οι λίγες μέρες διακοπών στη Ζάκυνθο μοιάζουν με όαση …οι τεράστιες παραλίες, τα γαλαζοπράσινα νερά, οι κρυμμένες σπηλιές, το μοναδικό ναυάγιο είναι ο θησαυρός των καλοκαιρινών αναμνήσεων μου.

Κοιτάω τις φωτογραφίες … γυρνάω πίσω στην παραλία του Γέρακα, στην παραλία ωοτοκίας της χελώνας καρέτα- καρέτα, η οποία ομολογουμένως ξέρει να διαλέγει αμμουδιά για να εναποθέσει τα αυγά της. Σε αυτή την ξεχωριστή παραλία από πλευράς γεωλογίας αλλά και ζεστών νερών, έχεις την ευκαιρία να καθίσεις μόνο δυο ώρες για να μη ενοχλήσεις τα έρημα τα αυγά της χελώνας που θα εκκολαφθούν το πολύ μέχρι τον Οκτώβριο.
Πραγματική «χελωνομανία» σε αυτό το νησί…από χελώνες και χελωνάκια σε μπρελόκ, κουκλάκια, τσαντάκια, κολιέ, φουσκωτά στρώματα και σε ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε διατίθενται προς πώληση! Η χελώνα έχει γίνει σύμβολο του νησιού αλλά και εμπορεύσιμο είδος όπως καταλαβαίνεται.
Εντυπωσιακή και η προσπάθεια προστασίας της χελώνας και σε άλλες περιοχής όπως είναι η παραλία του Καλαμακίου που είναι εξίσου όμορφη .
Δεν έχω όμως την ίδια εντύπωση για τον Λαγανά και αυτό θα σας το εξηγήσω …κατεβήκαμε με την παρέα μου από το αυτοκίνητο για να δούμε την παραλία και μας την «έπεσαν» τέσσερα άτομα, ο ένας για να μας προσφέρει πάρκινγκ, ο άλλος για να μας βάλλει στο εστιατόριο του, ένας ακόμα για να μας νοικιάσει ξαπλώστρες και ο τέταρτος …δεν θυμάμαι γιατί!
Σημειωτέον, τα περισσότερα θέρετρα(Τσιλιβί, Αργάσι, Λαγανάςκ.λ.π.) θυμίζουν αγγλική αποικία, καθώς είναι γεμάτα από pub και μπυραρίες που παίζουν από το πρωί ως το βράδυ σε γιγαντοοθόνες με αγγλικό ποδόσφαιρο!

Βέβαια όλα αυτά είναι ψεγάδια απέναντι στη φυσική ομορφιά του νησιού! Η Ζάκυνθος είναι παράδεισος για όσους αγαπούν την θάλασσα, τις παραλίες, τα καραβάκια…και φυσικά για τους λάτρεις των θαλάσσιων σπορ. Απ’ όλα αυτά εγώ προτιμώ τις βουτιές στα γαλάζια νερά του ναυαγίου, τα μοναδικά χρώματα του τοπίου, τα λευκά βοτσαλάκια …αναμνήσεις που θα συνοδεύσουν τον Χειμώνα για να αντέξω το ασπρόμαυρο αυτής της πόλης!