Συγκίνηση νιώσαμε όλοι εμείς που είχαμε την αίσθηση ότι δεν είμαστε οι μόνοι που αγανακτήσαμε για αυτόν τον όλεθρο, δεν είμαστε η μειοψηφία που παρατηρεί απλά την δυστυχία του συνανθρώπου μας!
Και δεν ήμασταν λίγοι αλλά χιλιάδες άνθρωποι που βρεθήκαμε στο κέντρο της τσιμεντούπολης , που μάθαμε να ζούμε χωρίς πράσινο και οξυγόνο!
Μια κυρία γύρω στα 60, στεκόταν δίπλα μου, χαζεύοντας το πλήθος ενώ παρέες μαυροφορεμένων νέων κάθονταν στα σκαλάκια της πλατείας. Την ρώτησε γιατί ήρθε και μου απάντησε πως δεν μπορούσε να λείψει, νιώθει και αυτή όπως και τα νιάτα γύρω της. Την ειδοποίησε η κόρη της, πήρε το μετρό και έφθασε! Οι περισσότεροι ενημερωθήκαμε για την βουβή διαμαρτυρία από γραπτά μηνύματα αλλά και τα blog!
Δυστυχώς δεν έλειψαν και οι εντάσεις. Τα μπουκάλια με νερό που πετάχτηκαν προς τους αστυνομικούς και οι οποίοι απάντησαν με κροτίδες. Αποτέλεσμα να αλλοιωθεί ο ειρηνικός χαρακτήρας της διαμαρτυρίας. Και κάποιοι άλλοι φρόντισαν να καπηλευτούν την καλή πρόθεση όλων μας για ειρηνική αντίδραση σηκώνοντας πανό ως παράταξη. Ο κόσμος αντέδρασε και απαίτησε να κατέβουν τα πανό!
Τουλάχιστον μετά την χθεσινή διαμαρτυρία κάποιοι θα πήραν το μήνυμα ότι δεν μπορούν να καίνε τον πλούτο της χώρας μας και εμείς δεν αντιδρούμε, δεν αφήνουμε την βολή του σπιτιού μας για να βγούμε στο δρόμο και να εναντιωθούμε στο έγκλημα που σημειώνεται εναντίον όλων μας. Και εμείς δεν είμαστε μόνοι, είμαστε συνατιξιδιώτες στην προσπάθεια να προστατεύσουμε το περιβάλλον αλλά και το μέλλον της επόμενης γενιάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου